آخرین مطلب

تمام... دیگه خیلی وقته التماس نکردم گریه نکردم و تو رو از کسی و چیزی نخواستم؛ سرم گرم زندگیه... فراز و نشیب زیاد داشتم هنوزم دارم ولی دارم پیش میرم‌. اطمینان از اینکه دیگه هیچوقت ندارمت باعث شد از اون بار سنگین تو قلبم تا حد زیادی کم شه. الانم دوستت دارم و همیشه هم مدیونتم...اما اگه یه روزی اتفاقی این نوشته هارو خوندی بدون من تغییر کردم. اعتقادی به آفریننده عادل ندارم. برای هدفم میجنگم و تو رو دیگه صد در صد میسپرم به کسی که دوستش داری...من از این به بعد یه آدم دیگه ام...

عهدشکنی... میدونم گفته بودم دیگه نمینویسم ولی یه درصد میگم شاید بخونی، ببینی، شاید تو همه این سالها و روزها و ثانیه ها، داشتی نوشته های منو میخوندی، پس اینبارم نوشتم‌. فردا سوم مرداد...۱۹ ساله میشه اولین دیدارمون...تک تک لحظه هاشو یادمه...۱۹ سال بزرگتر شدم اما برای تو همون آدمم، همون عاشق و دلباخته ی تو که هنوز بعد ۱۹ سال اسم هیچ کسو به زبون نیاورده و قلبشو به روی هیشکسی باز نکرده فقط و فقط خودت تو تمام قلب و روحمی... ۱۹امین سالگرد اشناییمون مبارک. من هنوز عاشقانه دوستت دارم اگه از همه دنیا خس

۱۶ سالگی... ۲۱ خرداد سال ۱۳۸۹ رو یادته؟ ساعت ۱۰ و نیم شروع کردیم به حرف زدن و ساعت یازده صبح تموم شد...یه رابطه سه سال و ده ماه و هجده روزه رو تمومش کردیم... چی شد؟ چرا بهار رفتی؟ بهار قرار بود فصل آغاز باشه چرا فصل پایان شد؟ میدونی ۱۶ سال گذشت؟ یعنی توی این ۱۶ سال خودت یا یکی از دوستات ازین صفحه یه ادم مقصر رد نشده که حرفامو بخونه؟نشونه هارو ببینه؟ یعنی چی؟ دیگه جوونیم داره تموم میشه...الان ببینیم احتمالا یه خط روی پیشونیم باشه... توی کل دنیا کسی هست مثل من بشینه پای عشقش؟ چقدر دیگه منتظر بمو